Mercedes klasy E (W214, W213, W212): ceny, opinie i czy warto kupić?

Mercedes klasy E łączy wygodę limuzyny z dobrymi osiągami i nowoczesnymi rozwiązaniami. Wybór generacji wpływa jednak na cenę zakupu i koszty utrzymania. W212 produkowano w latach 2009–2016, W213 — od 2016 do 2023 roku, a W214 zadebiutował w 2023 roku. Na rynku wtórnym W212 kosztuje zwykle około 25–70 tys. zł, W213 — 70–180 tys. zł, natomiast ceny W214 zaczynają się często od około 200 tys. zł i mogą przekraczać 350 tys. zł. Ostateczna kwota zależy od silnika, przebiegu, wyposażenia i stanu auta.

Przy zakupie klasy E warto sprawdzić nie tylko logo na masce, lecz także historię serwisową, rodzaj napędu i opinie o konkretnej wersji. Kierowcy chwalą ten model za komfort podczas długich tras, dobre wyciszenie oraz bogate wyposażenie. Z drugiej strony naprawy zaawansowanej elektroniki, automatycznej skrzyni biegów czy zawieszenia pneumatycznego mogą sporo kosztować. W artykule porównam W212, W213 i W214 pod względem cen, zalet, typowych problemów oraz codziennej użyteczności, aby ocenić, która generacja ma najwięcej sensu i czy zakup Mercedesa klasy E się opłaca.

Porównanie cen, zalet i kwestii przy zakupie Mercedesów klasy E

Propozycja	Ceny i dostępność	Najważniejsze zalety	Ryzyka i koszty	Na co zwrócić uwagę	Ocena
Ceny nowego Mercedesa W214	Używane egzemplarze od około 35 tys. euro (około 150 tys. zł); ceny mogą przekraczać 350 tys. zł. Nowy model kosztuje więcej niż W213.	Najnowsza generacja, nowoczesne wyposażenie, gwarancja, komfort i przestronne wnętrze. Kombi ma bagażnik o pojemności 640 l.	Wysoka cena zakupu oraz kosztowne serwisowanie i ubezpieczenie.	Sprawdzić specyfikację, przebieg, historię serwisową i wyposażenie.	9,2/10
Ceny używanego Mercedesa W213	Około 20–45 tys. euro (86–194 tys. zł), zależnie od rocznika, silnika, przebiegu i wyposażenia. E 220 d z lat 2016–2018 kosztuje około 22–28 tys. euro.	Komfortowa, przestronna limuzyna; oszczędny E 220 d OM654 może zużywać około 6,5 l/100 km.	Możliwe kosztowne naprawy elektroniki, skrzyni 9G-Tronic i zawieszenia AIRMATIC. Wymiana oleju w skrzyni kosztuje około 2200–3000 zł.	Zweryfikować historię serwisową, skrzynię, elektronikę i — w wersjach AIRMATIC — miechy oraz kompresor. Ważniejszy od niskiego przebiegu jest dobry stan auta.	9,1/10
Ceny używanego modelu W212	Zwykle około 25–70 tys. zł; cena zależy od rocznika, silnika, przebiegu, stanu i wyposażenia.	Możliwość zakupu komfortowej limuzyny premium za mniejszą kwotę niż w przypadku nowszych generacji.	Najtańsze egzemplarze mogą wymagać kosztownych napraw; utrzymanie auta klasy E jest droższe niż kompaktu.	Sprawdzić VIN, historię serwisową, korozję, skrzynię, silnik, zawieszenie i ślady napraw powypadkowych. Zostawić rezerwę na naprawy.	8,3/10
Opinie o generacji W214	Używane auta od około 35 tys. euro.	Wysoki komfort, ciche wnętrze, nowoczesne systemy bezpieczeństwa i bogate wyposażenie. Dostępny system MBUX Superscreen.	Wysokie koszty serwisu i ubezpieczenia; wczesne egzemplarze mogą mieć błędy oprogramowania. Naprawy AIRMATIC mogą kosztować tysiące euro.	Sprawdzić aktualizacje oprogramowania, działanie MBUX, historię serwisową, VIN i stan zawieszenia pneumatycznego.	9,3/10
Usterki i opinie o Mercedesie W213	Ceny zależą od wersji; E 220 d jest popularnym wariantem, oferującym 194 KM i średnie spalanie około 6,5 l/100 km.	Wysoki komfort, dobre wyciszenie, oszczędny diesel i trwałe wnętrze w zadbanych egzemplarzach.	Możliwe usterki MBUX, gładzika, anteny GPS, klimatyzacji, DPF-u i AIRMATIC. Wczesne diesle OM654 mogą mieć problemy z dźwigienkami zaworowymi.	Sprawdzić elektronikę, hamulce, wycieki, skórę kierownicy, rozruch silnika i dokumentację. W dieslu kontrolować DPF i wymieniać olej regularnie.	8,8/10
Na co zwrócić uwagę przy zakupie modelu W212	Na rynku wtórnym kosztuje zwykle około 25–70 tys. zł.	Komfortowa jazda i możliwość znalezienia zadbanego egzemplarza w niższej cenie.	Wiek auta zwiększa ryzyko korozji, zużycia podzespołów i kosztownych napraw.	Skontrolować podwozie, progi, nadkola, nadwozie, silnik, automat, elektronikę, DPF i AdBlue. Zweryfikować VIN, faktury oraz przebieg.	8,4/10
Jaki silnik wybrać w Mercedesie?	E 220 d OM654 to popularny kompromis w W213; dostępne są też benzyny, hybrydy plug-in, miękkie hybrydy i odmiany AMG.	Diesel 2.0 o mocy 194 KM i momencie 400 Nm sprawdza się w trasie, przy spalaniu około 6,5 l/100 km. Benzyna może być lepsza przy jeździe miejskiej.	Diesel używany głównie w mieście może mieć problemy z DPF-em i AdBlue. Mocniejsze i hybrydowe wersje bywają droższe w serwisie.	Dobierać silnik do przebiegów i rodzaju jazdy. Sprawdzić historię obsługi, skrzynię, wycieki i — w benzynie — rozrząd.	9,0/10
Czy warto kupić auto tej marki?	W212 jest najtańszą z opisanych generacji, W213 plasuje się pośrodku, a W214 wymaga największego budżetu.	Klasa E zapewnia wygodę, wyciszenie i przestrzeń; W213 oferuje bogate wyposażenie, a kombi ma bagażnik o pojemności 640–1820 l.	Utrzymanie jest droższe niż w popularnych markach. Naprawy AIRMATIC, elektroniki i automatycznej skrzyni mogą być kosztowne.	Kupować po dokładnej diagnostyce, weryfikacji historii i przebiegu. Uwzględnić stan skrzyni, elektroniki, zawieszenia, DPF-u, AdBlue i akumulatora 48 V.	9,0/10

Oto kilka opinii o Mercedesie klasy E (W214, W213 i W212) znalezionych w sieci:

„Klasa E świetnie sprawdza się w trasie. Jest cicha, wygodna i po wielu godzinach za kierownicą nadal nie czuję zmęczenia. Trzeba jednak pamiętać, że serwis i naprawy kosztują więcej niż w zwykłym aucie.” — Marek, właściciel W213 E 220d

„Kupiłem W212 po liftingu, bo zależało mi na wygodnym kombi w rozsądnej cenie. Nadal daje dużo komfortu, a bagażnik jest bardzo praktyczny. Przed zakupem warto dokładnie sprawdzić nadwozie i historię serwisową. Jak już tu trafiłeś to sprawdź, na co uważać przy zakupie Mercedesa CLK.” — Tomasz, kierowca W212

„Najbardziej cenię wyciszenie kabiny i pewność prowadzenia. Na autostradzie ten samochód po prostu połyka kilometry, a diesel potrafi być oszczędny. Nie jest to jednak dobry wybór dla kogoś, kto jeździ wyłącznie krótkie odcinki po mieście.” — Anna, właścicielka W213

„W214 robi wrażenie nowoczesnym wnętrzem i wyposażeniem, ale przed zakupem sprawdziłbym, czy wszystkie systemy działają bez problemów. W tak naszpikowanym elektroniką aucie stan konkretnego egzemplarza ma ogromne znaczenie.” — Piotr, użytkownik W214

„To bardzo komfortowa limuzyna, ale nie kupowałbym jej na granicy budżetu. Lepiej wybrać zadbany egzemplarz z pełną dokumentacją i zostawić sobie rezerwę na serwis.” — Katarzyna, miłośniczka aut klasy premium

Ceny nowego Mercedesa W214

Za nowego Mercedesa Klasy E W214 trzeba zapłacić wyraźnie więcej niż za poprzednie W213. W przytoczonych ofertach używane egzemplarze W214 kosztują od około 35 000 euro, czyli mniej więcej 150 tys. zł, a cena rośnie wraz z rocznikiem, wyposażeniem i przebiegiem. Tymczasem na rynku litewskim używane W213 kosztuje około 20 000–45 000 euro. Egzemplarze z lat 2020–2023 wycenia się zwykle na 28 000–45 000 euro: E220d z lat 2018–2020 kosztuje około 28 000–35 000 euro, E300d z lat 2019–2021 — 32 000–40 000 euro, a hybrydowe E300de z lat 2020–2023 — 35 000–45 000 euro. W Polsce cena zależy przede wszystkim od specyfikacji i historii auta, dlatego przed zakupem warto sprawdzić wyposażenie, przebieg oraz historię serwisową, a nie kierować się samym rocznikiem. Jak interesują cię takie tematy to Sprawdź, jak uniknąć błędów przy rejestracji auta ZGY.

W214 sprawdzi się u kierowcy, który chce najnowszej Klasy E i akceptuje wysokie koszty segmentu premium. Warto jednak uwzględnić nie tylko cenę zakupu, lecz także wydatki na eksploatację. W przypadku W213 roczny koszt serwisu, AC, opon i paliwa może wynieść około 3 500–4 800 euro, a samo AC dla mocniejszych wersji potrafi kosztować 1 300–2 500 euro lub więcej. Jeśli W214 przekracza budżet, można rozważyć W213 E220d za około 22 000–35 000 euro albo jego lifting z lat 2020–2023 za 30 000–45 000 euro. To nadal komfortowa i przestronna limuzyna klasy premium, a kombi oferuje bagażnik o pojemności 640 litrów. Kupując nowy model, płaci się jednak przede wszystkim za świeżą generację, nowoczesne wyposażenie i gwarancję.

Ceny używanego Mercedesa W213

Cena używanego Mercedesa W213 zależy przede wszystkim od rocznika, silnika, przebiegu i wyposażenia. Najstarsze egzemplarze z lat 2016–2018, najczęściej z dieslem E 220 d o mocy 194 KM i przebiegiem 130–180 tys. km, kosztują około 22–28 tys. euro, czyli 95–120 tys. zł. Benzynowe E 200 z tych samych lat bywają tańsze: ich ceny wynoszą około 20–26 tys. euro (86–112 tys. zł), choć za dobrze utrzymane auto z przebiegiem poniżej 150 tys. km trzeba zwykle zapłacić około 130 tys. zł. Z kolei młodsze E 220 d z lat 2018–2020 i przebiegiem 80–130 tys. km kosztują mniej więcej 28–35 tys. euro (120–150 tys. zł). Za E 300 d z lat 2019–2021, rozwijające 245 KM, sprzedawcy oczekują 32–40 tys. euro (138–172 tys. zł), natomiast hybrydy plug-in E 300 de z lat 2020–2023 osiągają ceny 35–45 tys. euro (150–194 tys. zł). Dla porównania, nowy W213 kosztował w swoim czasie niemal 300 tys. zł, dlatego kilkuletnia Klasa E może dziś kosztować tyle co nowy, skromniej wyposażony kompakt.

Oto przykładowe ceny używanych wersji Mercedesa W213:

• E 200 z lat 2016–2018: około 20–26 tys. euro (86–112 tys. zł).
• E 220 d z lat 2016–2018: około 22–28 tys. euro (95–120 tys. zł).
• E 220 d z lat 2018–2020: około 28–35 tys. euro (120–150 tys. zł).
• E 300 d z lat 2019–2021: około 32–40 tys. euro (138–172 tys. zł).
• E 300 de z lat 2020–2023: około 35–45 tys. euro (150–194 tys. zł).

Przy zakupie nie kierowałbym się wyłącznie najniższą ceną ani wskazaniem licznika. Zadbany egzemplarz z przebiegiem 250–300 tys. km może okazać się rozsądniejszym wyborem niż zaniedbane auto, które przejechało 130–150 tys. km. Dlatego warto sprawdzić historię serwisową, skrzynię 9G-Tronic i elektronikę, a w wersjach z AIRMATIC także stan miechów oraz kompresora. Pneumatyczne zawieszenie po 120–180 tys. km może wymagać kosztownej naprawy. Do ceny auta dolicz również serwis: w niezależnym warsztacie podstawowa wymiana oleju kosztuje około 500–600 zł, a wymiana oleju w skrzyni 9G-Tronic — 2200–3000 zł. Najbardziej kuszącą cenowo propozycją jest W213 E 220 d z silnikiem OM654. Ten oszczędny, 194-konny diesel zużywa średnio około 6,5 l/100 km, a dobrze dobrany egzemplarz zapewnia komfort i prestiż bez konieczności zakupu najnowszego rocznika.

Ceny używanego modelu W212

Choć W212 nie należy już do nowych Mercedesów, wciąż cieszy się zainteresowaniem jako używana limuzyna segmentu premium. Klasa E to jedna z najpopularniejszych serii marki — znalazła prawie 14 mln nabywców. Ceny zależą głównie od rocznika, silnika, przebiegu, stanu technicznego i wyposażenia, dlatego porównuję konkretne egzemplarze, a nie tylko wersje. Najtańsze auta mogą wymagać kosztownych napraw, natomiast zadbane sztuki z udokumentowaną historią kosztują więcej, ale dają większy spokój.

Podczas przeglądania ofert sprawdzam cenę, historię serwisową, stan nadwozia i skrzyni biegów, a także gwarancję i dostępne formy finansowania. Samochody sprzedają zarówno osoby prywatne, jak i dealerzy. Niektóre salony oferują odbiór w placówce w dowolnym miejscu w Polsce lub dostawę pod wskazany adres, a ponadto finansowanie, ubezpieczenie i wynajem. Ponieważ W212 produkowano przed debiutującym w 2016 roku W213, oceniam wiek i przebieg konkretnego auta. Sama atrakcyjna cena nie przesądza o opłacalności zakupu.

Opinie o generacji W214

Opinie o W214 są na ogół bardzo dobre, szczególnie wśród osób szukających wygodnej limuzyny na długie trasy. Cenię tę generację za wysoki komfort jazdy, ciche wnętrze, nowoczesne systemy bezpieczeństwa i bogate wyposażenie — Klasa E pokazuje tu swoje mocne strony. E 220 d ma 2,0-litrowy silnik Diesla o mocy 197 KM, a ceny używanych W214 zaczynają się orientacyjnie od około 35 000 euro. Za tę kwotę kupujący dostaje młody, prestiżowy samochód, musi jednak liczyć się z wysokimi kosztami serwisu i ubezpieczenia. Na przykład AC może kosztować 2–3 razy więcej niż w przypadku podobnej Toyoty. Z kolei roczne utrzymanie starszej Klasy E W213 E 220 d szacuje się na około 3 500–4 800 euro.

W214 nie jest jednak zakupem pozbawionym ryzyka. Wczesne egzemplarze mogą mieć błędy oprogramowania i problemy z migracją systemu MBUX, dlatego przed zakupem warto sprawdzić aktualizacje, historię serwisową, VIN oraz działanie całej elektroniki. Szczególną ostrożność zalecam przy autach z AIRMATIC: naprawa jednego elementu może kosztować 1 200–2 000 euro, a większe prace przy jednej osi — nawet 2 000–4 000 euro. Mimo tych wydatków W214 robi świetne wrażenie jako komfortowa, nowoczesna limuzyna. Polecam ją kierowcom, którzy dużo jeżdżą, cenią ciszę i wygodę oraz dysponują budżetem na utrzymanie auta premium, a nie szukają po prostu najtańszego sposobu na samochód klasy E.

Usterki i opinie o Mercedesie W213

Chętnie jeździłbym używanym W213, ale przed zakupem dokładnie sprawdziłbym historię serwisową i elektronikę. Produkowana w latach 2016–2023 Klasa E uchodzi za udane, komfortowe auto na długie trasy. Nawet po około 150 tys. km testowy egzemplarz nie miał rdzy, kabina nie trzeszczała, a przy autostradowych prędkościach można było rozmawiać szeptem. Diesel E 220 d z silnikiem OM654 o mocy 194 KM i momencie obrotowym 400 Nm zapewnia dobrą dynamikę, a średnie spalanie może wynieść około 6,5 l/100 km. Mimo tych zalet W213 nie jest bezproblemowy: zdarzają się usterki MBUX, gładzika, anteny GPS i kompresora klimatyzacji, a asystenci jazdy potrafią reagować zbyt nerwowo. Dlatego skontrolowałbym również hamulce, wycieki oleju oraz skórę na kierownicy, która może brzydko się starzeć nawet przy niezbyt dużym przebiegu.

W213 potrafi zapewnić wysoki komfort i oszczędną jazdę, ale wymaga starannego wyboru. Przed zakupem warto zlecić dokładną diagnostykę i zweryfikować dokumentację serwisową.

Podczas oględzin warto zwrócić uwagę na kilka elementów:

• działanie systemu MBUX, gładzika, anteny GPS i kompresora klimatyzacji,
• stan hamulców oraz ewentualne wycieki oleju,
• kondycję skóry na kierownicy i dokumentację serwisową.

Szczególną uwagę zwróciłbym na diesla OM654. We wczesnych egzemplarzach dźwigienki zaworowe mogą zużywać się już przy 100–120 tys. km, jednak od 10 lipca 2018 r. producent stosował wzmocnione części. Ponieważ łańcuch rozrządu znajduje się od strony skrzyni biegów, jego naprawa jest pracochłonna; grzechotanie podczas rozruchu powinno wzbudzić czujność. Do tego jazda głównie po mieście zwiększa ryzyko zapchania DPF-u i rozcieńczania oleju paliwem. Dlatego wymieniałbym olej zgodny ze specyfikacją MB 229.52 co 10–15 tys. km, zamiast czekać na długi interwał. Serwis kosztuje więcej niż w przypadku auta popularnej marki: olej silnikowy to około 500–600 zł, a wymiana oleju w 9G-Tronic — 2200–3000 zł. Z kolei pneumatyczne zawieszenie Airmatic może wymagać wydatków na miechy, kompresor i zawory. Nie skreślałbym auta z przebiegiem 250–300 tys. km, jeśli ma udokumentowane naprawy i przejdzie diagnostykę. Ostatecznie podszedłbym do zakupu spokojnie, bo stan konkretnego egzemplarza znaczy więcej niż wskazanie licznika.

Na co zwrócić uwagę przy zakupie modelu W212

Przy W212 zwróciłbym uwagę przede wszystkim na historię serwisową, korozję i stan układu napędowego, a nie tylko na przebieg. Dokładnie obejrzałbym podwozie, progi, nadkola, krawędzie drzwi i klapę bagażnika. Sprawdziłbym też ślady napraw powypadkowych oraz szczeliny między elementami nadwozia. W kabinie posłuchałbym, czy coś nie stuka ani nie trzeszczy, a także oceniłbym zużycie kierownicy, foteli i przycisków — mocno wytarte wnętrze może nie pasować do deklarowanych 150 tys. km. Ponadto zleciłbym diagnostykę w specjalistycznym warsztacie: kontrola elektroniki, automatycznej skrzyni biegów, hamulców, zawieszenia i ewentualnych wycieków może uchronić przed dużymi wydatkami. Egzemplarz z udokumentowanym przebiegiem 250–300 tys. km, regularnie serwisowany i z często wymienianym olejem, może okazać się pewniejszy niż zaniedbane auto z licznikiem wskazującym 130–150 tys. km.

W212 warto kupować przede wszystkim na podstawie jego stanu technicznego i udokumentowanej historii. Dokładne oględziny oraz diagnostyka przed zakupem pomagają uniknąć kosztownych niespodzianek.

W przypadku diesla sprawdziłbym filtr DPF i układ AdBlue, a także ustalił, czy samochód nie jeździł wyłącznie na krótkich trasach po mieście. Z kolei przy silniku benzynowym zwróciłbym uwagę na pracę rozrządu i niepokojące dźwięki podczas zimnego rozruchu. Jazdę próbną odbyłbym zarówno w mieście, jak i na szybszej trasie, ponieważ W212 powinien zapewniać ciszę i komfort podczas długich podróży. Automat powinien zaś zmieniać biegi płynnie, bez szarpnięć. Nie pominąłbym również wyposażenia: bogata wersja kusi, ale każdy dodatkowy element może generować koszty. Jeśli auto ma zawieszenie pneumatyczne, sprawdziłbym miechy, kompresor i poziomowanie. Przed zakupem zweryfikowałbym numer VIN, faktury oraz historię akcji serwisowych, a w budżecie zostawiłbym rezerwę na naprawy — to klasa E, więc nawet zwykły serwis kosztuje więcej niż w przypadku kompaktu.

Jaki silnik wybrać w Mercedesie?

W Mercedesie klasy E dobierałbym silnik przede wszystkim do tras i rocznych przebiegów. W W213 udanym kompromisem jest diesel 2.0 OM654 w wersji E 220 d: rozwija 194 KM i 400 Nm, ma napęd na tył oraz automatyczną skrzynię, a do 100 km/h przyspiesza w około 7,7 s. Mimo masy auta bliskiej 1,8 t zapewnia żwawą jazdę, zaś w trasie może spalać średnio około 6,5 l/100 km. Jeśli często podróżujesz z kompletem pasażerów lub ciężkim ładunkiem, rozważ mocniejszy silnik 3.0 OM656. Diesel sprawdza się jednak najlepiej na dłuższych dystansach, ponieważ jazda głównie po mieście zwiększa ryzyko problemów z DPF-em i układem AdBlue.

Z kolei przy mniejszych przebiegach lub przewadze jazdy miejskiej szukałbym zadbanego benzynowego silnika 2.0, na przykład w wersji E 200 albo E 300. W niektórych odmianach po około 200 tys. km warto dokładnie sprawdzić łańcuch rozrządu i posłuchać silnika podczas rozruchu. W W213 znajdziesz również miękkie hybrydy EQ Boost, hybrydy plug-in, które pokonują na prądzie mniej więcej 30–50 km, oraz mocne wersje AMG. Większe osiągi oznaczają jednak wyższe koszty i bardziej złożony serwis. W przypadku W212 wybór zależy od rocznika i stanu konkretnego silnika, dlatego przed zakupem każdej generacji sprawdź historię obsługi, skrzynię biegów oraz ewentualne wycieki. W W213 wymiana oleju w 9G-Tronic może kosztować około 2200–3000 zł, więc oszczędność na zaniedbanym egzemplarzu szybko przestaje być opłacalna.

Czy warto kupić auto tej marki?

Warto rozważyć Mercedesa klasy E, jeśli zależy mi na wygodnym, dobrze wyciszonym aucie premium na długie trasy i akceptuję wyższe koszty utrzymania. Produkowany w latach 2016–2023 model W213 oferuje przestronne wnętrze, bogate wyposażenie i nowoczesne systemy wspomagania, a kombi ma bagażnik o pojemności 640–1820 l. Popularny E 220 d z silnikiem 2.0 OM654 osiąga 194 KM i 400 Nm, przyspiesza do 100 km/h w 7,7 s i rozpędza się do 235 km/h. W trasie może zużywać około 6,5 l/100 km. Do wyboru są też diesle o mocy 150–340 KM, silniki benzynowe rozwijające 184–367 KM, hybrydy oraz odmiany AMG o mocy do 612 KM. W porównaniu z W212 W213 ma bardziej cyfrowe wnętrze: dwa ekrany o przekątnej 10,25 lub 12,3 cala, a po liftingu z 2020 roku także ulepszony system MBUX. Klasa E ma korzenie sięgające 1947 roku, a modele tej serii znalazły niemal 14 mln nabywców.

Najważniejsze elementy, które warto sprawdzić przed zakupem, to:

• historia serwisowa, skrzynia 9G-Tronic, elektronika i układ napędowy;
• w zawieszeniu Airmatic — miechy, kompresor i zawory;
• w dieslach — stan DPF-u i układu AdBlue, szczególnie przy częstej jeździe miejskiej;
• w wersjach EQ Boost — akumulator 48 V;
• potwierdzony przebieg oraz zgodność stanu auta z dokumentacją.

Nie kupowałbym jednak pierwszego egzemplarza, który dobrze wygląda na zdjęciach. Najpierw sprawdziłbym historię serwisową, skrzynię 9G-Tronic, elektronikę i układ napędowy. Jeśli auto ma zawieszenie Airmatic, skontrolowałbym również miechy, kompresor i zawory — zapewniają wysoki komfort, ale ich naprawa może sporo kosztować. Diesle najlepiej sprawdzają się w trasie, natomiast częsta jazda miejska może powodować problemy z DPF-em lub AdBlue. W wersjach EQ Boost trzeba ponadto uwzględnić akumulator 48 V. Mimo tych kwestii W213 nie ma jednej powszechnie znanej usterki, która przekreślałaby cały model. Testowany egzemplarz S213 pokonał około 150 tys. km bez poważnego zużycia wnętrza, a dobrze serwisowane auta mogą przejechać kilkaset tysięcy kilometrów. W niezależnym warsztacie specjalizującym się w Mercedesach serwis olejowy kosztuje orientacyjnie 500–600 zł, zaś wymiana oleju w automatycznej skrzyni biegów — około 2200–3000 zł. Szukałbym zadbanego auta z potwierdzonym przebiegiem: nawet 250–300 tys. km nie musi odstraszać, jeśli stan i dokumentacja są lepsze niż w pozornie „młodszym” egzemplarzu.